قزوین

(City)

قزوین



قزوین
نام قدیم : کاسپین، راژیا، آرساس یا آرساسیا، اردپا، کشوین، قسوین، شادشاپور.
وجه تسمیه : گفته‌اند: قزوین عربی شده کاسپین است، کاسپی قومی بوده‌اند که در حاشیه دریای خزر زندگی می‌کردند و به مرور به منطقه قزوین کوچ کردند و آن‌جا را کاسپین نامیدند.
شهرت : پایتخت خوشنویسی ایران، شهر پاک ایران. (شهر قزوین به دلیل دارا بودن خوشنویسان بسیار، به پایتخت خوشنویسی ایران و هم‌چنین به دلیل داشتن باغستان‌ها و بوستان‌های کهن و فراوان در ا‌طر‌اف خود؛ به شهر پاک ایران معروف شده است.)
جمعیت : 64,132 (کیلومتر مربع)
مساحت : 64,132 (کیلومترمربع)

شهر قزوین به شبکه ریلی کشور متصل است. ایستگاه راه‌آهن از فرودگاه قزوین به مقصدهای تهران، مشهد، شیراز، کیش و ... پرواز انجام می‌شود. فرودگاه

favourite
share

توصیف شهر قزوین

شهری پر از یادگارهای تاریخی و باستانی که هم‌چنان رنگ و لعاب جاده ابریشم در آن به چشم می‌آید. شهری با آب و هوایی مطبوع که تابستانی خنک و زمستانی سرد دارد. بخش شمالی این شهر کوهستانی و بخش جنوبی و شرقی آن‌ را دشت فراگرفته است. رطوبت و بارش مناسب به این شهر امکان داشتن کشاورزی خوب و ممتازی را داده، تا محصولاتی با کیفیت بالا تولید و حتی صادر کنند، محصولاتی چون: گندم،‌ پسته، انگور،‌ گردو و جو و... از جمله این محصولاتند.

وجود دریاچه اوان در این شهر نعمت بزرگی است. این دریاچه در تابستان‌ها مکان مناسبی برای ماهیگیری و قایقرانی است و یکی از جاذبه‌های طبیعی این شهر محسوب می‌شود.

وجود آثار تاریخی فراوان در این شهر باعث شد تا رتبه‌ اول در کشور و سوم را در جهان به خود اختصاص دهد. عمارت‌ها و بناهایی چون؛ عمارت حمام و موزه قجر، آرامگاه حمدالله مستوفی، عمارت باغ سپهدار، عمارت کلاه‌فرنگی و سردر عالی‌قاپو، برج ناقوس،‌ دروازه درب‌کوشک،‌ دروازه تهران قدیم،‌ بازار سعدالسلطنه، مسجدجامع، کاخ موزه چهل‌ستون، خانه میریان‌زاده (خانه یزدی‌ها)، حمام بلور (موزه سنگ)، آب انبار سردار‌بزرگ و سردار‌کوچک، عمارت شهرداری، بازار قزوین و بسیاری از بناهایی که بیشتر آن‌ها یادگار دوران صفویه هستند.

share

فرهنگ شهر قزوین

مردم قزوین به زبان فارسی سخن می‌گویند اما زبان‌های رایج در استان قزوین، فارسی، تاتی، مراغی، کردی، لری، ترکی و رمانلویی است. بیشتر آن‌ها مسلمان و پیرو شیعه‌اند. این شهر به عنوان پایتخت خوشنویسی ایران معرفی شده است. خوشنویسان بزرگی چون میرعماد حسنی قزوینی استاد بزرگ خط نستعلیق، میرزا محمدحسین عمادالکتاب قزوینی و ملک محمد قزوینی را می‌توان نام برد. لباس محلی این شهر خاص خود منطقه بوده که امروزه دیگر به تن کسی دیده نمی‌شود. تن‌پوش مردان در گذشته، کلاه، ارخالق و گیوه بوده و لباس زنان شلیته، شلوارهایی با پاچه‌های تنگ و پاپوش بوده است که بر اساس درآمد، نوع و جنس لباس و پاپوش هم در مردان و هم در زنان فرق داشته است.

قزوین نیز مانند دیگر شهرهای کشور ایران غذاهای مخصوص خود را دارد که خوردن آن به هر مسافری توصیه می‌شود. قیمه نثار،‌ غذایی خاص و خوشمزه که در شهر قزوین معروف است. غذاهای دیگری چون آش دوغ،‌ کوکوی شیرین،‌ شیرین پلو، از دیگر غذاهای محلی محسوب می‌شوند. شیرینی‌های این شهر هم معروف و خوشمزه‌اند، باقلوای لوزی، نان‌های مختلف (برنجی، نخودی...)، پادرازی و باقلوای پیچ. برای تهیه سوغاتی می‌توان از صنایع دستی این شهر که ساخته دست هنرمندان قزوینی است استفاده کرد، صنایعی چون؛ نقاشی و تذهیب، گلابتون دوزی ،‌ گلیم‌ بافی ،‌ آینه‌کاری، منبت کاری و... .