اقامتگاه بومگردی


اقامتگاه بومگردی، راهکاری برای توسعه گردشگری پایدارو کمک به توانمندسازی جوامع بومی است

یک اقامتگاه بومگردی باید خصوصیات زیر را داشته باشد. برخی از این خصوصیات اجباری و برخی اختیاری هستند:

  • در یک محیط طبیعی یا روستایی با فاصله اندکی از محیط طبیعی قرار گرفته باشد و خیلی متاثر از صدا، ترافیک یا آلودگی شهر نباشد.
  • کوچک باشد و به صورت معمول کمتر از ۳۰ اتاق داشته باشد.
  • راهکارهایی برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست و تخریب آن به کار گیرد.
  • از منابع انرژی‌ پاک برای تامین انرژی اقامتگاه استفاده می‌کند.
  • راهکارهایی برای کاهش مصرف آب به کار گیرد.
  • از راهنماهای بومی آموزش دیده یا آگاه به دانش بومی منطقه استفاده کند.
  • با استفاده از کتاب، پوستر، نقشه، عکس یا .. گردشگران را با زیست بوم خود آشنا کند.
  • مردم بومی را برای حفاظت از زیست بوم آموزش می‌دهد.
  • به گردشگران، کارکنان و مردم بومی اهمیت برخورداری از اکوسیستم سالم را آموزش دهد و بر این امر تاکید ورزد که می‌توان بدون ایجاد اثر مخرب، از اکوسیستم بهره گرفت.
  • با بهره‌گیری از بومگردی در اقتصاد محلی مشارکت کند. جامعه محلی و گردشگران را نیز آموزش دهد که استفاده از بومگردی می‌تواند منجر به توسعه پایدار شود و اثر ماندگارتری بر توسعه اقتصادی منطقه نسبت به سایر روش‌های گردشگری دارد. 

 

اقامتگاه اقامتگاه بومگردی ایران بومگردی توسعه پایدار سفر سفر گردشگری گشت