Nature mountaineering rock climbing


Nature mountaineering rock climbing

favourite
share

Alam-Kuh

Tehran تا  ونداربن:

ساعت ۵:۳۰ صبح از ترمینال آزادی به سمت استان مازندارن حرکت کردیم. برای رسیدن به قرارگاه ونداربن باید از مرزن آباد به سمت غرب و شهر Kelardasht  رفت، در کلاردشت از میدان معلم به دنبال تابلوهای­ علم­کوه و رودبارک به قرارگاه کوه‌نوردی می­رسیم که قسمت انتهایی مسیر در امتداد سردآبرود است. از قرارگاه رودبارک تا ونداربن حدود ۱۰ کیلومتر جاده خاکی است، که هم می­توان با ماشین سواری رفت و هم نیسان گرفت. ساعت ۱۲ ظهر به قرارگاه ونداربن رسیدیم.

ونداربن تا سرچال:

قرارگاه کوه‌نوردی ونداربن حیاط بزرگی دارد که تعداد زیادی اتوبوس و مینی‌بوس و ماشین در آن جا می­‌شود، از تعداد ماشین­‌ها می­‌توان شلوغی را فهمید. ناهار را در سالن قرارگاه خوردیم، به ازای هر نفر هزار تومان هزینه استفاده از سالن است. به خاطر فصل مرداد هوا گرم و آفتابی بود. ساعت ۱۳:۳۰ با کوله و وسایل مورد نیاز به سمت پناهگاه سرچال حرکت کردیم. این مسیر به خوبی مشخص است و احتیاجی به راهنما ندارد، چون پاکوب بسیار پهن و خوبی دارد. حدود شش ساعت طول کشید تا به پناهگاه برسیم. این مسیر را به صورت کلی می­‌توان به چهار بخش تقسیم کرد:

۱. از قرارگاه ونداربن تا پل بریر:  این مسیر شیب بسیار کمی دارد و حتی تا گوسفندسرای قبل از پل ماشین­‌های آفروید می­‌آیند.

۲. از پل بریر تا کشتی سنگ: از پل بریر یک شیب تند را باید صعود کرد و بعد از مسیر با شیب کم به کشتی سنگ می­‌رسد. کشتی سنگ تنها چشمه بین ونداربن تا سرچال است و به صورت معمول از ونداربن تا آنجا را حدود دو ساعت صعود می­‌کنند.

۳.از کشتی سنگ تا کنگلک پایین: درست بعد از کشتی سنگ یک شیب زیاد را باید صعود کرد و شیب پس از آن پیت‌سرا، تا کنگلک پایین، ملایم است.

۴. کنگلک پایین تا سرچال: شیب تند پایانی مسیر همینجاست که به پیشانی علم معروف است. این مسیر پر شیب و طولانی است و صعودش به معنای واقعی نفسگیر است. بالای پیشانی علم تا سرچال مسیر با شیب کم و کوتاه است و تنها از بالای پیشانی علم است که سرچال معلوم می‌­شود و در مسیر هیچ جای دیگر این پناهگاه دیده نمی‌­شود.

ساعت ۸ غروب به سرچال رسیدیم، خیلی شلوغ بود (مرداد فصل شلوغ علم است) و تمام اتاق­ها پر بود، در طبقه پایین قسمت قدیمی پناهگاه به اتاق تیمی دیگر رفتیم که قرار بود روز بعد از گرده آلمان­‌ها، قله را صعود کنند. بعد از خوردن شام ساعت ۱۰ خوابیدیم.

گردنه چالون تا قله سیاه سنگ:

از گردنه چالون تا قله سیاه سنگ، پر چالش­ترین بخش مسیر است، چرا که انتخاب مسیر اشتباه، عواقب زیادی دارد. از روی گردنه چالون در ابتدا پاکوبی به سمت بالا می­رود که خیلی زود ناپدید می­شود. مسیر درست مسیری است که پس از پاکوب به یک تراورس همراه با سیم بکسل می­رسد. (سیم بکسل ۱) و پس از آن پرچمی در بین سنگ­ها دیده می­شود. سیم بکس دوم (سیم بکس ۲) صعود عمودی بیشتری نسبت به اولی دارد و هم‌چنین طول آن هم از اولی بیشتر است. بلافاصله پس از دومی، سیم بکسل سوم (سیم بکسل ۳) دیده می­شود که در داخل شکافی است و حدود ۱۰ متر صعود عمودی نیاز دارد. پس از سیم بکسل ۳، مسیر با صعود پر شیب دیگری تا رسیدن به زیر قله سیاه سنگ ادامه می­یابد.

برای عبور ایمن از سیاه سنگ باید دقت بالایی داشت، مسیر اشتباه رفتن درگیری با سنگ بیشتری را به همراه دارد و لزوما امکان برگشت نیست. تیم ما از گردنه چالون تا قله سیاه سنگ را حدود ۲ ساعت صعود کرد.

قله سیاه سنگ تا جان‌پناه سیاه سنگ:

از قله سیاه سنگ تا جان‌پناه سیاه‌ سنگ مسیری­ است همراه با درگیری سنگی و افزایش و کاهش ارتفاع پیاپی. این مسیر هم خطرناک است و پرتگاه­های زیادی دارد به خصوص به دلیل ریزشی بودن سنگ‌های این منطقه نمی­توان اعتماد زیادی به گیره­ها داشت، این مسیر تا حدودی از روی خط الراس می­باشد. سمت شمالی این خط‌ الراس دیواره­های بلند شاخک­ها می­باشند و به ناچار می­بایست متمایل به سمت جنوب (حصارچال) حرکت کرد. ما از قله جان‌پناه تا قله سیاه سنگ را حدود ۴۵ دقیقه‌ای صعود کردیم. این جان‌پناه در دشتی واقع شده است و از سری جان‌پناه­های فلزی است که سقفی منحنی دارند. در این جا می­توان بخشی از وسایل مثل، کیسه خواب و بخشی از خوراکی­ها را در جان‌پناه بگذارید و به سوی قله حرکت کنید.

جان‌پناه سیاه سنگ تا قله علم کوه:

از جان‌پناه سیاه سنگ تا قله علم‌کوه پاکوب است که این پاکوب زیر شاخک غربی ناپدید می­شود و هر سال با توجه به مقدار برف و یخچال تشخیص آن دشوار و یا ساده است. از خود جان‌پناه تا قسمتی زیر شاخک غربی دو مسیر متفاوت که هر دو هم پاکوب هستند وجود دارد. یکی از ارتفاع کمتری حرکت می­کند (پاکوب پایینی) و یکی از بالاتر می­رود (پاکوب بالایی) و هر دو مسیر درست زیر شاخک غربی و در ارتفاع حدود ۴۵۰۰ متری به یکدیگر می­رسند و پس از آن یک پاکوب درست وجود دارد. ما از پاکوب بالایی حرکت کردیم و از پاکوب پایین برگشتیم.

از زیر شاخک غربی باید پاکوب را دنبال کرد تا به مسیر پر رفت و آمد علم‌کوه از سمت جنوب (پاکوب­های حصارچال) رسید. این قسمت مسیر هم کمی سخت است، چرا که اگر اشتباه کنید جبران آن خیلی سخت است و به راحتی احتمال ارتفاع کم کردن وجود دارد. تراورس در آن شیب و در آن بستر سنگی و ریزشی کار سختی است و باید تا آنجایی که می­شود دقت کرد که مسیر درست را صعود کنید. از زیر شاخک غربی مسیر درست با شیب تا حدودی زیاد به سمت بالا حرکت می­کند و پس از عبور از سنگ­های فراوان به پاکوب حصارچال می‌رسد. یکی از نشانه­های مسیر درست در این بخش افزایش ارتفاع دایمی است، به بیان دیگر در این قسمت از مسیر همیشه در حال افزایش ارتفاع هستیم و به مقدار زیادی تراورس نیاز ندارد.

از پاکوب حصارچال تا قله علم مسیر به خوبی مشخص است و جهت کلی آن شمال‌غربی است. ما ساعت ۱۴ به قله علم رسیدیم. کل صعود ما از حصارچال تا قله حدود ۹ ساعت شد.

قله علم‌کوه:

قله فضای کوچکی دارد و نمی­توان خیلی به سمت شمال آن که دیواره است نزدیک شد زیرا سنگ‌های ریزشی دارد که هر لحظه امکان ریزش آن به علم‌چال وجود دارد. ما حدود ۲۰ دقیقه را روی قله بودیم.

مسیر برگشت:

از قله علم تا جان‌پناه همان مسیر رفت را می­توان برگشت، برای ما حدود ۴۵ دقیقه طول کشید. در جان‌پناه استراحت کردیم و وسایلی را که گذاشته بودیم برداشتیم و به سمت قله سیاه سنگ راه افتادیم. ساعت ۱۷ به سیاه سنگ رسیدیم و تا تاریکی هوا ۳ ساعت زمان داشتیم. روی قله استراحت کردیم و بعد به سمت گردنه چالون حرکت کردیم. این قسمت را با فاصله و دقت فراوان حرکت کردیم و تمرکز بالایی داشتیم تا خطری تهدیدمان نکند. به همین دلیل مسیری را که یک ساعته صعود کردیم را در حدود دو ساعت برگشتیم. از گردنه چالون از مسیر شن اسکی به سمت علم‌چال آمدیم که مسیر پر شیب و ریزشی بود و البته منجر شد که خیلی سریع به علم‌چال برسیم. از علم‌چال تا سرچال را با سرعت کمتری حرکت کردیم و هوا تاریک شد. ساعت ۲۱ شب به سرچال رسیدیم. شام خوردیم و خوابیدیم. روز بعد ساعت ۷ صبح بیدار شدیم و ساعت ۹ از سرچال به سمت ونداربن حرکت کردیم، ساعت ۱۲ به ونداربن رسیدیم. شما دومین کوه بلند ایران را صعود کردید.

مدت زمان برای اجرا: با توجه به انتخاب مسیر ۲ تا ۳ روز.

مدت زمان تقريبی صعود به علم‌كوه از مسير حصارچال

ونداربن تا تنگ گلو: ۲ ساعت با سواری نيسان.

تنگ گلو تا حصارچال: ۲ ساعت كوهپيمايی سبك.

حصارچال تا مرجیکش: ۲ ساعت كوهپيمايی متوسط.

مرجیکش تا علم‌کوه:۲ تا ۳ ساعت كوهپيمايی متوسط.

بازگشت از قله علم‌کوه تا حصارچال:۲ ساعت.

 كرايه هر نيسان تا سقف ۱۲ نفر، ۶۰ هزار تومان برای مسير قرارگاه رودبارك - تنگ گلو.

كرايه هر نيسان تا سقف ۱۲ نفر، ۲۵ هزار تومان برای مسير قرارگاه ونداربن - تنگ گلو.

 قرارگاه ونداربن، قرارگاهی نوساز و تازه تاسيس در دوراهی برير است و از لحاظ امكانات رفاهی به طور کامل مجهز است.

موادغذایی:

 استفاده از غذای گرم توصیه می­شود.

با وجود برفچال‌های متعدد و چشمه در منطقه، مشکل کمبود آب نخواهد بود.

وضعیت هوا:

دمای هوا در شب تا حدودی به منفی ۱۰درجه می­رسد، كه لباس مناسب و كيسه خواب مقاوم و چادر دوپوش برای شب‌مانی لازم است.

نکته­:

در منطقه حصارچال موبایل آنتن ندارد، ولی در مسير صعود، روی دامنه مرجيكش آنتن‌دهی خوب است.

share

Alam-Kuh Description

علم‌کوه با ارتفاع ٤٨٥٠ متر در منطقهٔ تخت سلیمان استان مازندران واقع است و به دلیل تنوع مسیر صعود و درجه سختی مسیر و همچنین برخورداری از تعداد زیادی قله‌های بالای ۴۰۰۰ متر به بهشت کوهنوردی ایران معروف بوده و از جاذبه‌های طبیعت گردی، سنگ نوردی و یخ نوردی است. 

موقعیت جغرافیایی: علم کوه در ۲۰ کیلومتری جنوب‌غربی شهر کلاردشت و در استان Mazandaran  قرار گرفته است. کلاردشت مبنای صعود بیشتر کوهنوردان به علم کوه است که جبهه شمالی کوه به آن مشرف است. Alborz  به علم‌کوه است که جبهه جنوبی کوه از این شهر دیده می‌شود. علم کوه به دلیل تنوع مسیر صعود و درجه سختی مسیر و همچنین برخورداری از تعداد زیادی قله‌های بالای ۴۰۰۰ متر به بهشت کوهنوردان ایران مشهور است.

ارتفاع: ۴۸۵۰ متر

مسیرهای دسترسی به قله از لحاظ آمادگی جسمانی:

 برای رسیدن به علم­ کوه، راه‌های محتلفی وجود دارد: کوه­نوردی و کوه‌پیمایی و دیگری دیواره‌­نوردی، که شخص می‌­تواند با توجه به توانایی خود یکی از این دو راه صعود انتخاب کرده و بعد مسیر صعود را مشخص کند.

مسیرهای­ صعود به قله:

شما باید با توجه به توانایی بدنی و مهارت­های لازم خود، روش و مسیر صعودتان را مشخص کنید.

روش­های صعود: کوه­نوردی، کوه‌پیمایی یا دیواره­نوردی.

هر مسیر و هر روشی را که انتخاب کنید باید به سمت استان مازندران و شهرستان کلاردشت حرکت کنید و از آنجا وارد رودبارک شوید. در رودبارک قرارگاه فدراسیون کوه‌نوردی با امکانات رفاهی و پارکینگ و سرویس بهداشتی و فروشگاهی کوچک و اتاق برای خواب، وجود دارد که می­توانید از آن استفاده کنید. در ادامه جاده­ خاکی قرارگاه کوه‌نوردی رودبارک به سمت تنگ گلو در کنار روستای ونداربن قرارگاه دیگری وجود دارد. اگر قصد صعود از دیواره و گرده آلمان­ها را داشته باشید از قرارگاه ونداربن استفاده کنید. از این نقطه مسیر علم‌کوه جدا می‌شود. برای رسیدن به قله علم‌کوه چهار مسیر وجود دارد:

۱. مسیر جبهه جنوبی: مسیری است که برای کوه­نوردان مناسب بوده و از رودبارک شروع می­شود و با گذر از ونداربن، تنگ گلو و حصارچال از سمت جنوبی می­توان به قله رسید، این مسیر ساده­ترین مسیر صعود به علم ­است.

۲. مسیر جبهه شمالی: مسیری است که برای کوه­نوردان مناسب بوده و این نیز از رودبارک شروع شده و با گذر از ونداربن و جان‌پناه سرچال، علم‌چال و گردنه سیاسنگ از سمت شرق به قله علم‌کوه می­رسد. تفاوت این جبهه با جبهه جنوبی در سختی مسیر است، این مسیر به عنوان سخت­ترین مسیر کوه­نوردی در ایران محسوب می­شود.

۳. مسیر گرده­ آلمان­ها: مسیر کوهنوردی که از رودبارک شروع می­شود و با گذر از ونداربن، جان‌پناه سرچال، علم‌چال و گرده آلمان‌ها از سمت شمال به قله می­رسد. این مسیر از لحاظ زمانی کوتاه­تر از  مسیر سیاسنگ است ولی نیازمند ابزار فنی است.

۴. مسیر دیواه شمالی: این مسیر دیواره­نوردی است که از رودبارک شروع می­شود و با گذر از ونداربن، جاپناه سرچال و علم‌چال و دیواره شمالی به قله می­رسد که این مسیر احتیاج به ابزارهای فنی و آشنایی به فنون صخره­نوردی دارد. طول این دیواره ۶۵۰ متر است که یکی از مشکل­ترین دیواره­های دنیا به شمار می­رود. از دیر باز این دیواره مورد توجه کوه‌نوردان بوده است. مسیر گرده­ آلمان‌ها از اولین مسیرهای گشوده شده روی گرده این دیواره است.